چگونه فرزندم شکست و ناکامی را بپذیرد ؟

»

 

آیا فرزند شما می تواند شکست را تحمل کند ؟ وقتی فرزندتان شکست می خورد چه عکس العملی نشان می دهد ؟ آیا در صورت شکست زود از کوره در می رود یا زیرگریه می زند؟

برخی کودکان وقتی در یک بازی شکست می خورند ، کنترل خود را از دست می دهند ، بی نهایت ناراحت می شوند ، ممکنست دیگری را متهم به تقلب کردن کنند و یا بگویند که بازی منصفانه نبوده است . بسیار طبیعی است که هیچ کس باختن را دوست ندارد اما تحمل شکست و ناکامی مهارتی است که نیاز به گذشت زمان ، بلوغ فکری و تمرین کردن دارد . به منظور کسب این مهارت ، به راه حلهایی در این مورد برای شما والدین گرامی اشاره می شود :
۱ –
مراقب پیام هایی باشید که فرزندتان در مورد بردن و باختن در خانه دریافت می کند. جملات بی غرضی مانند «بازنده به هیچ دردی نمی خورد» یا « شرط می بندم که می توانم قبل از تو این کار را تمام کنم» می تواند پیامی اشتباه در مورد باخت به او بدهد. برخوردتان و همین طور برخورد دیگر بزرگسالان مهمی را که بر فرزندتان تأثیر دارند، بررسی کنید. آیا وقتی برنده می شوید، شور و هیجان بیش از اندازه ای دارید و وقتی بازنده می شویدبداخلاق و بی حوصله اید؟ آیا وقتی کاری بر وفق مرادتان پیش نرفت، ناامیدی خود را نشان می دهید و وسائل بازی را پرت می کنید؟ آیا وقتی تیم مورد علاقه تان برنده می شود، بیش از حد خوشحال می شوید، اما وقتی می بازد، شدیداً نا امید می شوید؟ چه پیام هایی در مورد برد و باخت می فرستید؟
۲ –
وقتی با فرزندتان بازی می کنید، بیش از اندازه ی لازم مراقب او نباشید و اجازه ندهید که همیشه برنده شود. باختن در دایره ی امن محیط خانواده، باعث می شود تا کودک دریابد که حتی وقتی برنده نیست، مورد علاقۀ شما و برایتان ارزشمند است.
۳ – برای غمگین بودن فرزندتان به هنگام باختن، ارزش قائل شوید: « بله، هیچ کس باختن را دوست ندارد!» با صمیمیت دربارۀ جنبه های جالب بازی یا آنچه که از آن لذت برده اید صحبت کنید و به او در عبور از این مرحله کمک کنید. زمانی که فرزندتان برنده شده بود ، به یادش بیاورید و بگویید باز هم می تواند برنده شود.
۴ –
مراقب باشید هیچ فرد بزرگسالی در خانواده، فرزندتان را با خواهر، برادر یا دوستی که بازیکن بهتری است، مقایسه نکند. جملاتی که به باخت کودک ارزش می دهند و به این منظور بیان می شوند که کودک احساس بهتری پیدا کند، در واقع وضعیت را بدتر می کنند. جملاتی مانند: «فرانک هیچ گاه قبلاً این بازی را انجام نداده بود» یا «لوسی کوچکترین بازیکن تیم است» می توانند به جای کمک به کودک برای داشتن احساسی بهتر، باعث احساس حقارت او شوند.

موفق باشید

تهیه کننده : مژده پورحسین

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *